Składniki (4-6 porcji)
- 300 g grochu łuskanego
- 200-300 g wędzonego boczku lub mięsa wieprzowego (np. szynka, łopatka)
- 1 cebula
- 1 marchewka
- 1 pietruszka
- 1 liść laurowy
- 2-3 ziarna ziela angielskiego
- sól i pieprz do smaku
- 2-3 litry wody
Groch i wędzone mięso to baza taniej, sycącej zupy, w PRL nic się nie marnowało, więc wszystko trafiało do jednego garnka.
Przygotowanie
Groch przepłukać i namoczyć przez kilka godzin lub na noc. Boczek lub mięso pokroić w kostkę, cebulę w drobną kostkę, marchew i pietruszkę w plasterki.
W dużym garnku zagotować wodę, dodać boczek lub mięso, liść laurowy i ziele angielskie. Gotować około 20 minut, aż mięso lekko zmięknie. Dodać namoczony groch i warzywa. Gotować na małym ogniu około 40–50 minut, aż groch będzie miękki i zupa gęsta.
Doprawić solą i pieprzem do smaku. W razie potrzeby można lekko rozgnieść część grochu, żeby zagęścić zupę.
Jak sprawdzić, czy zupa jest gotowa
Groch powinien być miękki, mięso soczyste i aromatyczne, zupa gęsta i pełna smaku. Po wymieszaniu składniki tworzą jednolitą, sycącą całość.
Najczęstsze błędy
- groch niedogotowany - twardy i nieprzyjemny
- gotowanie na zbyt dużym ogniu - mięso twardnieje
- brak namoczenia grochu - zupa wydłuża czas gotowania
Jak podawano w PRL
Najczęściej gorącą, z kromką chleba lub bułką. Często jedzona w stołówkach zakładowych lub na biwakach. Danie tanie, pełne energii i bardzo sycące – klasyka kuchni „na ciężką pracę” w PRL.
